دنیای سوفی جیبی (با جعبه فلزی)

برای شروع به مطالعه‌ی فلسفه باید از کجا شروع کرد؟ اصلن چرا باید فلسفه خواند؟ فلسفه چی‌چی هست؟ به چه دردی می‌خورد؟ آن‌همه سوال‌های پیچیده و جواب‌های پیچیده‌تر قرار است چه کاری برای ما انجام دهند؟ مگر دانستن مثلثات و معادلات پیچیده‌ی ریاضی به چه درد زندگی ما خورده که این‌یکی بخورد؟راستش نمی‌شود کسی را مجبور کرد که فلسفه بخواند. این یک نیاز درونی‌ست. یک جایی از زندگی می‌رسد که فکر می‌کنی همه‌چیز را داری جویده‌شده تحویل می‌گیری. نه‌تتها لذت طعم چیزها را خودت نمی‌بری، بلکه حتا نمی‌توانی انتخاب کنی که چیزی بخوری. فقط یک‌سری لقمه‌های جویده‌شده و خوب تزئین‌شده به تو می‌فروشند و می‌گویند توی این‌ها فلان چیزهای مفید هست. فلسفه‌خواندن یک‌جور مبارزه با این ماجراست. ابزاری‌ست که مغز تو را قدرتمند می‌کند که خودت جویدن یاد بگیری، خودت انتخاب کنی، خودت بررسی کنی که فلان‌چیز برای چیزی مفید است یا نیست؟ یا اگر به تو گفته‌اند مفید است، بررسی کنی. فلسفه ابزارِ زیستن است. فلسفه درست‌پرسیدن است. شیوه‌ی درست اندیشیدن است؛ حالا به هر نتیجه‌ای که می‌خواهد منجر شود. بنابراین به‌نظر می‌رسد همان‌طور که برای کارهای روزمره استفاده از ماهیچه‌ها ضروری‌ست و نیاز داریم تقویت‌شان کنیم، برای هر تصمیمی و هر اقدامی در زندگی نیز به فکر و مغزمان احتیاج داریم و برای تقویت تفکر، باید فلسفه بخوانیم؛ آن‌هم نه یک روخوانی ساده، بلکه خواندنی که پر از پرسش و تلاش باشد.