کمدی الهی 1 (3 جلدی) دوزخ

ادراک در دوزخ فرایندی است که می‌توان آن را تردیدی مبالغه‌آمیز دانست که به گونه‌ای نظام‌مند بر ارزش‌های جامعه معاصر اعمال می‌شود. هر ملاقات در دوزخ به منزله کم‌مقدار کردن طعنه‌آمیز ارزش‌هایی است که شخصیت‌های مجزا پایبندی‌شان را به آن‌ها اعلام می‌کنند. حتی هنگامی که آن ارزش‌ها، از دیدگاه انسانی، کاملا قابل دفاع باشند مثلا، آمال انسان‌گرایانه‌ای که برونتو لاتینی در سرود پانزدهم بیان می‌کند، باز بی‌اعتبار می‌شوند زیرا حامیانشان در زمره ملعونان‌اند. عبارتی تصادفی که از روی نزاکت و به عنوان توصیفی مودبانه بیان شده ـ جمله برونتو آن‌چه مانده در خاطرم از زندگی شیرین، لبریز کنایه جلوه می‌کند وقتی محیط دوزخی با پاسخ دندان‌شکنی بی‌رحمانه بر صحتش مهر بطلان می‌زند و نادرستی بدیهی‌اش را آشکار می‌سازد.
کلمات کلیدی: ادبیات و داستان، کلاسیک، دانته آلگیری، کاوه میرعباسی